بازدید : مرتبه
تاریخ : شنبه 28 اسفند 1389
ملک عبدالله ، نخستین پادشاه اردن، از هواخواهان تشکیل دولت اسرائیل بود و همکاری های صمیمانه برای تأسیس دولت یهودی با صهیونیست ها داشت شاید از همین رو بود که در 1330ش./ 1995م. به وسیله یک فلسطینی در بیت المقدس کشته شد از این رو شرکت اردن در جنگ 1327ش./1948م. نه برای دفاع از حقوق فلسطینیان بلکه برای همراهی با کشورهای عرب صورت گرفت. پس از آن نیز اردن همواره برای پرهیز از خطرهای که از سوی ناصریسم کشورش را تهدید میکند با مصر ، عبدالناصر ، ناصریست های کشور و با کشورهای عرب در مسأله فلسطین هماهنگ بوده است به همین دلیل اردن به رغم اکراه برای شرکت در جنگ 1346ش./ 1967م. اعراب و اسرائیل در آن جنگ شرکت جست ولی در سال های بعد به پیروی از خواسته درونی خود از مشارکت در جنگ 1352ش./ 1973م. خود داری کرد در نتیجه به نظر می رسد گرایش اردن به اسرائیل بیشتر از گرایش فلسطینیان سازش کارانه بوده و از این رو در حل و فصل مسأله فلسطین سهمی اندک داشته است.1
ادامه مطلب
طبقه بندی: کشورهای اسلامی-عربی و مسئله فلسطین،
برچسب ها: اردن و مسئله فلسطین، ملک عبدالله، نخستین پادشان اردن، دولت یهودی، صهیونیست، بیت المقدس، جنگ 1327ش./1948م.، حقوق فلسطینیان، ناصریسم، عبدالناصر، ناصریست، مسأله فلسطین، گرایش اردن به اسرائیل، ملک حسین، قطعنامه 242، سازمان ملل متحد، مردم فلسطین، شاه حسین، چریک های فلسطینی، ترور نافرجام شاه حسین، تنها نماینده فلسطین، کنفرانس اسلامی، انور سادات، روابط ساف و اردن، انتفاضه، مذاکرات صلح خاورمیانه، انعقاد قرارداد غزه – اریحا، قرارداد صلح میان اردن و اسرائیل، فلسطین، آلن گرش، دومینیک ویدال، عباس آگاهی، دومین رستاخیز عرب، جان کیمج، رحمت الله صالحی، تاریخ معاصر جهان، جان باومن، یحیی افتخارزاده، فرهنگ تاریحی – سیاسی ایران و خاورمیانه، علی بابایی، اهداف سیاست خارجی ساف در فلسطین اشغالی، نورائی، فرهنگ علوم سیاسی، آقابخشی، روزنامه کیهان، روزنامه اطلاعات، کشورهای اسلامی و عربی و مسئله فلسطین،
ارسال توسط یهودی ایرانی
آخرین مطالب
