
عربستان سعودی پس از تأسیس گروه فتح به عللی چون ضدیت فتح با ناصریسم و نیز عضویت برخی رهبران فتح در جنبش مذهبی دولتی عربستان سعودی ( اخوان المسلمین) به حمایت جدی از آن پرداخت و کمک های بسیاری در اختیار آن گروه قرارداد ولی با تشکیل جبهه خلق برای آزادی فلسطین که تحت نفوذ مصر بود پشتیبانی عربستان سعودی از فتح شدت یافت تداوم رابطه دوستانه ملک فیصل با شاه حسین ، پس از حادثه سپتامبر سیاه موجب رنجش فتح از عربستان سعودی و در نتیجه به دوری رو به افزایش از آن کشور و نزدیک شدن به گروه های چپ گرای درون ساف گردید. این ناسازگاری هنگامی که چیریک های گروه سپتامبر سیاه به اشاره فتح سفارت عربستان سعودی را در سودان اشغال کردند به اوج خود رسید.1
ادامه مطلب
طبقه بندی: کشورهای اسلامی-عربی و مسئله فلسطین،
برچسب ها: عربستان سعودی و مسئله فلسطین، کشورهای اسلامی و عربی و مسئله فلسطین، عربستان سعودی، گروه فتح، ناصریسم، جنبش مذهبی دولتی عربستان سعودی، اخوان المسلمین، جبهه خلق برای آزادی فلسطین، حادثه سپتامبر سیاه، آرمان فلسطین، قرارداد غزه- اریحا، سفیر عربستان سعودی، شیمون پرز، بندر بن سلطان، سازش عربستان سعودی با اسرائیل، یدیوت آهارانوت، اهداف سیاست خارجی ساف در فلسطین اشغالی، نورائی، ملک فیصل، شاه حسین،

ساف از آغاز تأسیس تا1374ش./1995م. هفده گروه را در خود گرد آورده است که از میان آن ها فتح به ریاست یاسر عرفات و جبهه خلق برای آزادی فلسطین به رهبری جرج حبش دو گروه اصلی آن بوده اند.
مهم ترین و بزرگترین و با سابقه ترین گروه اصلی ساف ، فتح است که طی سال های 1362 ، 1353 ، 1349ش./1983 ، 1974 ، 1970م. سه بار در آن انشعاب هایی به نام «سپتامبر سیاه»1 «فتح شورای انقلابی» و«فتح قیام» به ترتیب به رهبری ابوعلی ایاد ، صبری النباء (مشهور به ابونضال) و ابوموسی پدید آمده است.
ادامه مطلب
طبقه بندی: سازمان آزادی بخش فلسطین،
برچسب ها: ساف وگروه های فلسطینی، سازمان آزادی بخش فلسطین، یاسر عرفات، جبهه خلق برای آزادی فلسطین، جرج حبش، فتح، سپتامبر سیاه، فتح شورای انقلابی، فتح قیام، ابوعلی ایاد، صبری النباء، ابونضال، ابوموسی، سازمان سپتامبر سیاه، سیاست های ضد فلسطینی اردن، عربستان سعودی، ترور اسرائیلی ها، ترور اعضای وابسته به گروه های فلسطینی، احمد جبرئیل، نایف حواتمه، ناسیونالیسم، کمونیسم، جبهه دمکراتیک خلق برای آزادی فلسطین، جبهه انقلابی خلق برای آزادی فلسطین، ناسیونالیست عرب، ایدئولوگهای مارکسیست، سوسیالیسم عربی، سازمان صاعقه، زهیر محسن، جبهه آزادی بخش عربی، منیف الزاز، سازمان پیکار برای آزادی فلسطین، عاصم الرطاوی، جبهه آزادی بخش فلسطین، طلعت یعقوب، مارکسیسم، ناصریسم، فرهنگ تاریخی – سیاسی ایران و خاورمیانه، علی بابایی، اهداف سیاست خارجی ساف در فلسطین اشغالی، نورائی،

یکی از جلوه های مبارزه ضد اسرائیلی فلسطینیان ، سازمان فتح1 است گرچه این سازمان در واپسین شب سال 1343ش./1964م ، نخستین عملیات موفقیت آمیز نظامی خویش را در داخل سرزمین اشغالی انجام داد ، اما نقش موثر آن در تاریخ مبارزات فلسطین، وامدار فعالیت ها و دیدگاهی نوین بود که در روند مبارزه ضد اسرائیلی دهه های 30 و 40 ش./50 و 60م. پدید آمد. هم اکنون می کوشیم این دیدگاه نوین را برسی کنیم.
ادامه مطلب
طبقه بندی: مبارزات فلسطین پس از تاسیس اسرائیل،
برچسب ها: مبارزات فلسطین پس از تاسیس اسرائیل، سازمان فتح، فلسطینیان، مبارزه ضد اسرائیلی، رژیم های عرب، صلاح خلف، ابوایاد، بنیانگذاران سازمان فتح، ابوجهاد، خلیل الوزیر، سازمان امنیت مصر، حرکت های ضد صهیونیستی، یهودیان مخالف اسرائیل، سازمان های چریکی فلسطینی، یاسر عرفات، مسیحیان، یهودیان، مسلمانان، عربستان سعودی، مراکش، سازمان آزادی بخش الجزایر، اخوان المسلمین فلسطین، مبارزه های ضد اسرائیلی، جناح نظامی فتح، قوات العاصفه، احمد موسی، قیام مسلحانه ملت فلسطین، روستای کرامه، نبرد کرامه، جبهه خلق برای آزادی فلسطین، جبهه دمکراتیک برای آزادی فلسطین، جبهه آزادی بخش فلسطین، جبهه عربی برای آزادی فلسطین، جبهه مبارزه عربی، کمیته اجرائی ساف، الحرکه لتحریر الفلسطین، حتف، فلسطینی آواره، حمید نوحی، حرکت اسلامی فلسطین، سید هادی خسروشاهی، لبنان و فلسطین، مصطفی ملکوتیان، اهداف سیاست خارجی ساف در فلسطین اشغالی، محمود نورائی،

خاورمیانه1 با بهرمندی از ذخایر عظیم نفت و گاز، موقعیت ژئوپلتیک2 و استراتژیک3 و ویژگی های فرهنگی و مذهبی، دارای اهمیتی بسیار است و از این رو ، همواره عرصه تاخت وتاز قدرت های استکباری بوده است برخی از برجستگی های این منطقه عبارتنداز:
1- نفت وگاز : نفت و گاز خاور میانه ، مهم ترین عامل علاقه منطقه ای ابر قدرت ها را تشکیل می دهند ؛ زیرا:
ادامه مطلب
طبقه بندی: اسرائیل و غرب،
برچسب ها: خاورمیان، اسرائیل و غرب، اهداف غرب در خاومیانه، ژئوپلتیک، استراتژیک، دیروز و رشد امروز غرب، ایران و آمریکا، فرانسه، انگلستان، شوروی سابق، اسپانیا، برزیل، بزرگترین صادر كننده اسلحه، خلیج فارس، عربستان سعودی، عراق، منطقه خاورمیانه، رژیم اسرائیل، رژیم سازی، حفظ رژیم های وابسته، گوشمالی دولت های متمرد، تلاش برای سقوط حكومت های مردمی، ایران، زیر نظر داشتن رژیم های مخالف، لیبی، روی كارآوردن سیاست مداران دست نشانده، الجزایر، كمونیسم، لیبرالیسم، اسلام گرایی، رویارویی با اسلام گرایی، انقلاب اسلامی ایران، حزب اسلام گرای رفاه تركیه، جبهه نجات اسلامی الجزایر، فرهنگ علوم سیاسی، علائق و استراتژی ابرقدرت ها در خلیج فارس، بیژن اسدی،

كنفرانس های صلح در فروردین 1298ش. / ژانویه 1919م. ، شهری در 22 كیلومتری جنوب پاریس تشكیل شد . در شهریور / ژوئن همان سال ، پیمان تاسیس جامعه ملل در كنگره صلح ورسای به امضا رسید . بر اساس ماده 22 اساسنامه جامعه ملل ، مستعمرات متحدین ، تحت قیومیت دول متفق قرار گرفت2 ؛ زیرا به عقیده موسسان جامعه ملل ، سكنه آن نقاط ، مردمانی بودند كه در اوضاع سخت عصر حاضر توانایی اداره كردن خود را نداشتند . اقوام تابع امپراتوری عثمانی نیز به درجه ای از ترقی رسیده بودند كه ممكن بود آنها را به گونه ای موقت ، به عنوان ملتی مستقل شناخت به شرط آنكه نصایح و كمك یك دولت قیوم ، راهنمای اداره آنها گردد ، تا زمانی كه خود ، قادر به اداره خویش شوند3 .
ادامه مطلب
طبقه بندی: زمینه های پیدایش اسرائیل،
برچسب ها: زمینه های پیدایش اسرائیل، کنفرانس صلح پاریس، پیمان تاسیس جامعه ملل، صلح ورسای، امپراتوری عثمانی، سایكس پیكو، اعلامیه بالفور، كشور یهودی، فلسطین، شورای عالی متفقین، سان ریمو، سِور، دولت عثمانی، كنفرانس سان ریمو، سلطان عثمانی، مصطفی كمال، آتاترك، خلیفه عثمانی، عهدنامه لوزان، جمهوری تركیه، عربستان سعودی، شریف حسین، صهیونیست، سازمان جهانی صهیونی، متفقین، متحدین، سرگذشت فلسطین یا كارنامه سیاه استعمار، زعیتر، اعلامیه های حقوق بشر، هوشنگ ناصر زاده، تاریخ امپراتوری عثمانی و تركیه جدید، شاو، Lauzanne، جنگ جهانی اول، صابر قاسمی، خسرو معتضد، فلسطین و حقوق بین الملل، كتان،


