
کشورهای عرب به عنوان یکی از طرف های درگیر و ذی نفع ، طرح هایی چند برای تحقق صلح خاورمیانه فراهم کرده اند از آن جمله می توان به طرح های زیر اشاره کرد :
1- طرح هشت ماده ای فهد :
شاهزاده فهد ، ولیعهد عربستان سعودی ، در آبان 1360ش. / اوت 1981م. طرحی هشت ماده ای عرضه کرد . در این طرح ، عقب نشینی اسرائیل از همه سرزمین های اشغالی عربی و بخش غربی اورشلیم ، تخریب مناطق یهودی نشین احداث شده پس از شهریور 1346ش. / ژوئن 1967م. . تضمین آزادی انجام فرائض مذهبی برای پیروان همه ادیان در اماکن مقدسه ، حق بازگشت مردم فلسطین به وطن خود ، نظارت سازمان ملل متحد بر کرانه غربی و نوار غزه در یک دوره انتقالی چند ماهه و سپس ایجاد یک کشور مستقل فلسطینی به مرکزیت بیت المقدس ، تضمین اجرای این اصول از سوی سازمان ملل متحد و . . . در خواست شده بود . ولی طرح مذکور به علت مخالفت برخی دولت های عرب با شکست رو به رو گشت .1
ادامه مطلب
طبقه بندی: طرح های صلح فلسطین،
برچسب ها: صلح خاورمیانه، طرح هشت ماده ای فهد، شاهزاده فهد، ولیعهد عربستان سعودی، عقب نشینی اسرائیل، اورشلیم، مناطق یهودی نشین، سازمان ملل متحد، کشور مستقل فلسطینی، بیت المقدس، اجلاس فاس، حل مسئله فلسطین، کرانه باختری رود اردن، غزه، شاه حسین، یاسر عرفات، پناهندگان فلسطینی، فرهنگ تاریخی – سیاسی ایران و خاورمیانه، علی بابایی، مسئله فلسطین و ماهیت طرح های صهیونیسم، الغنوشی،

ملک عبدالله ، نخستین پادشاه اردن، از هواخواهان تشکیل دولت اسرائیل بود و همکاری های صمیمانه برای تأسیس دولت یهودی با صهیونیست ها داشت شاید از همین رو بود که در 1330ش./ 1995م. به وسیله یک فلسطینی در بیت المقدس کشته شد از این رو شرکت اردن در جنگ 1327ش./1948م. نه برای دفاع از حقوق فلسطینیان بلکه برای همراهی با کشورهای عرب صورت گرفت. پس از آن نیز اردن همواره برای پرهیز از خطرهای که از سوی ناصریسم کشورش را تهدید میکند با مصر ، عبدالناصر ، ناصریست های کشور و با کشورهای عرب در مسأله فلسطین هماهنگ بوده است به همین دلیل اردن به رغم اکراه برای شرکت در جنگ 1346ش./ 1967م. اعراب و اسرائیل در آن جنگ شرکت جست ولی در سال های بعد به پیروی از خواسته درونی خود از مشارکت در جنگ 1352ش./ 1973م. خود داری کرد در نتیجه به نظر می رسد گرایش اردن به اسرائیل بیشتر از گرایش فلسطینیان سازش کارانه بوده و از این رو در حل و فصل مسأله فلسطین سهمی اندک داشته است.1
ادامه مطلب
طبقه بندی: کشورهای اسلامی-عربی و مسئله فلسطین،
برچسب ها: اردن و مسئله فلسطین، ملک عبدالله، نخستین پادشان اردن، دولت یهودی، صهیونیست، بیت المقدس، جنگ 1327ش./1948م.، حقوق فلسطینیان، ناصریسم، عبدالناصر، ناصریست، مسأله فلسطین، گرایش اردن به اسرائیل، ملک حسین، قطعنامه 242، سازمان ملل متحد، مردم فلسطین، شاه حسین، چریک های فلسطینی، ترور نافرجام شاه حسین، تنها نماینده فلسطین، کنفرانس اسلامی، انور سادات، روابط ساف و اردن، انتفاضه، مذاکرات صلح خاورمیانه، انعقاد قرارداد غزه – اریحا، قرارداد صلح میان اردن و اسرائیل، فلسطین، آلن گرش، دومینیک ویدال، عباس آگاهی، دومین رستاخیز عرب، جان کیمج، رحمت الله صالحی، تاریخ معاصر جهان، جان باومن، یحیی افتخارزاده، فرهنگ تاریحی – سیاسی ایران و خاورمیانه، علی بابایی، اهداف سیاست خارجی ساف در فلسطین اشغالی، نورائی، فرهنگ علوم سیاسی، آقابخشی، روزنامه کیهان، روزنامه اطلاعات، کشورهای اسلامی و عربی و مسئله فلسطین،

عربستان سعودی پس از تأسیس گروه فتح به عللی چون ضدیت فتح با ناصریسم و نیز عضویت برخی رهبران فتح در جنبش مذهبی دولتی عربستان سعودی ( اخوان المسلمین) به حمایت جدی از آن پرداخت و کمک های بسیاری در اختیار آن گروه قرارداد ولی با تشکیل جبهه خلق برای آزادی فلسطین که تحت نفوذ مصر بود پشتیبانی عربستان سعودی از فتح شدت یافت تداوم رابطه دوستانه ملک فیصل با شاه حسین ، پس از حادثه سپتامبر سیاه موجب رنجش فتح از عربستان سعودی و در نتیجه به دوری رو به افزایش از آن کشور و نزدیک شدن به گروه های چپ گرای درون ساف گردید. این ناسازگاری هنگامی که چیریک های گروه سپتامبر سیاه به اشاره فتح سفارت عربستان سعودی را در سودان اشغال کردند به اوج خود رسید.1
ادامه مطلب
طبقه بندی: کشورهای اسلامی-عربی و مسئله فلسطین،
برچسب ها: عربستان سعودی و مسئله فلسطین، کشورهای اسلامی و عربی و مسئله فلسطین، عربستان سعودی، گروه فتح، ناصریسم، جنبش مذهبی دولتی عربستان سعودی، اخوان المسلمین، جبهه خلق برای آزادی فلسطین، حادثه سپتامبر سیاه، آرمان فلسطین، قرارداد غزه- اریحا، سفیر عربستان سعودی، شیمون پرز، بندر بن سلطان، سازش عربستان سعودی با اسرائیل، یدیوت آهارانوت، اهداف سیاست خارجی ساف در فلسطین اشغالی، نورائی، ملک فیصل، شاه حسین،


