
تا پیش از جنگ شهریور 1346ش./ ژوئن 1967م. مصر به علت نفوذی که بر ساف و دیگر گروه های مبارزه فلسطینی داشت تعیین کننده اصلی مسائل مربوط به فلسطین بود سپس با کاهش محبوبیت ناصر از نفوذ مصر در این سازمان کاسته و در عوض به نفوذ ساف افزوده شد در دوره سیاست جمهوری سادات روابط ساف و مصر گاه حسنه و گاه بحرانی بود.
ادامه مطلب
طبقه بندی: کشورهای اسلامی-عربی و مسئله فلسطین،
برچسب ها: مصر و مسئله فلسطین، گروه های مبارزه فلسطینی، روابط ساف و مصر، برنامه های رادیویی ساف، حضور نظامی ساف در مصر، اعراب و اسرائیل، مذاکرات مصر و اسرائیل، صحرای سینا، صلح کمپ دیوید، اسحاق شامیر، دولت فلسطینی، تیرگی روابط ساف و مصر، طرح فهد، محمود لبدی، الیاس فرج، بیت لحم، طرح فاس، مشروعیت بخشیدن به اسرائیل، موجودیت اسرائیل، رؤسای جمهور آمریکا، ایالت مریلند، اسرائیل و مصر، همایون پور، مهدی تکیه ای،

روابط عراق و ساف پس از آذر 1349ش./ سپتامبر1970م. تیره شد زیرا اولا استفاده ساف از خاک عراق برای مبارزه علیه اسرائیل برای دولتمردان عراقی خوشایند نبود و ثانیا ارتش عراق در برابر درخواست های پی در پی ساف برای اقدام علیه اردن همچنان بی طرف باقی مانددر سال بعد (= 1350ش./ 1971م.) روابط دوطرف با تصویب و اجرای محدودیت هایی بیشتر برای ساف از سوی عراق( مانند ملزم بودن ساف به کسب مجوز برای چاپ و نشر نوشته های خود) بحرانی تر شد.
ادامه مطلب
طبقه بندی: کشورهای اسلامی-عربی و مسئله فلسطین،
برچسب ها: عراق و مسئله فلسطین، عراق و ساف، اسرائیل، رهبر ساف، روابط ساف و عراق، یاسر عرفات، نایف حواتمه، جبهه دموکراتیک خلق، آشتی ساف و شوروی، کشور فلسطینی، نوار غزه، کرانه غربی، جبهه امتناع، جبهه الفرض، موضوع ابونضال، نماینده ساف در عراق، جنگ دوم خلیج فارس، عادی سازی روابط با اسرائیل، طارق عزیز، یهودیان عراقی، اهداف سیاست خارجی ساف در فلسطین اشغالی، روزنامه جمهوری اسلامی، روزنامه رسالت،

می توان گفت که روابط ساف و سوریه همواره تیره بوده است از آن رو که سوریه از تسلط مصر بر ساف در نگرانی به سر می برده است به حمایت از تأسیس و ادامه فعالیت های ضد اسرائیلی فتح (1343ش./ 1964م.) و صاعقه (1346ش./ 1967م.) پرداخته و این سازمان ها را از کمک های نظامی مالی و سیاسی فراوان خود بهره مند ساخته است خارج شدن تدریجی ساف از دایره نفوذ مصر نیز به ارتقای روابط ساف سوریه کمکی نکرد ؛ زیرا از یک سو سوریه از برخی گروه های مخالف ساف در جنگ داخلی لبنان (1354ش./ 1975م) حمایت کرد و در جنگ اسرائیل علیه لبنان به آتش بس با اسرائیل تن در داد و از سویی دیگر ساف در خلال محاصره بیروت از سوی اسرائیل (1364ش./ 1985م.) حاضر به ترک خاک لبنان و انتقال مقر خویش به تونس ، نه به دمشق گردید. این موضوع و موضوعاتی دیگر از این دست موجب رنجش طرفین از یکدیگر شده و به تیرگی روابط مدد رسانیده است1.
ادامه مطلب
طبقه بندی: کشورهای اسلامی-عربی و مسئله فلسطین،
برچسب ها: سوریه و مسئله فلسطین، کشورهای عربی و مسئله فلسطین، روابط ساف و سوریه، فعالیت های ضد اسرائیلی فتح، صاعقه، جبهه نجات ملی فلسطین، الانفاذ، فلسطینی، جبهه خلق برای آزادی فلسطین، جبهه دمکراتیک خلق برای آزادی فلسطین، جبهه مبارزات مردمی، گروه های ده گانه مخالف فلسطینی، صلح اعرب و اسرائیل، قرارداد غزه-اریحا، جبهه آزادی بخش عرب، تیپ مجهز مدرن یرموک، یرموک، مذاکرات محرمانه ساف و اسرائیل، محمدالعمادی، حافظ اسد، فارغ الشرع، اسحاق رابین، اهداف سیاست خارجی ساف در فلسطین اشغالی، نورائی، کمونیستی، روزنامه جمهوری اسلامی، روزنامه رسالت، روزنامه اطلاعات،

ملک عبدالله ، نخستین پادشاه اردن، از هواخواهان تشکیل دولت اسرائیل بود و همکاری های صمیمانه برای تأسیس دولت یهودی با صهیونیست ها داشت شاید از همین رو بود که در 1330ش./ 1995م. به وسیله یک فلسطینی در بیت المقدس کشته شد از این رو شرکت اردن در جنگ 1327ش./1948م. نه برای دفاع از حقوق فلسطینیان بلکه برای همراهی با کشورهای عرب صورت گرفت. پس از آن نیز اردن همواره برای پرهیز از خطرهای که از سوی ناصریسم کشورش را تهدید میکند با مصر ، عبدالناصر ، ناصریست های کشور و با کشورهای عرب در مسأله فلسطین هماهنگ بوده است به همین دلیل اردن به رغم اکراه برای شرکت در جنگ 1346ش./ 1967م. اعراب و اسرائیل در آن جنگ شرکت جست ولی در سال های بعد به پیروی از خواسته درونی خود از مشارکت در جنگ 1352ش./ 1973م. خود داری کرد در نتیجه به نظر می رسد گرایش اردن به اسرائیل بیشتر از گرایش فلسطینیان سازش کارانه بوده و از این رو در حل و فصل مسأله فلسطین سهمی اندک داشته است.1
ادامه مطلب
طبقه بندی: کشورهای اسلامی-عربی و مسئله فلسطین،
برچسب ها: اردن و مسئله فلسطین، ملک عبدالله، نخستین پادشان اردن، دولت یهودی، صهیونیست، بیت المقدس، جنگ 1327ش./1948م.، حقوق فلسطینیان، ناصریسم، عبدالناصر، ناصریست، مسأله فلسطین، گرایش اردن به اسرائیل، ملک حسین، قطعنامه 242، سازمان ملل متحد، مردم فلسطین، شاه حسین، چریک های فلسطینی، ترور نافرجام شاه حسین، تنها نماینده فلسطین، کنفرانس اسلامی، انور سادات، روابط ساف و اردن، انتفاضه، مذاکرات صلح خاورمیانه، انعقاد قرارداد غزه – اریحا، قرارداد صلح میان اردن و اسرائیل، فلسطین، آلن گرش، دومینیک ویدال، عباس آگاهی، دومین رستاخیز عرب، جان کیمج، رحمت الله صالحی، تاریخ معاصر جهان، جان باومن، یحیی افتخارزاده، فرهنگ تاریحی – سیاسی ایران و خاورمیانه، علی بابایی، اهداف سیاست خارجی ساف در فلسطین اشغالی، نورائی، فرهنگ علوم سیاسی، آقابخشی، روزنامه کیهان، روزنامه اطلاعات، کشورهای اسلامی و عربی و مسئله فلسطین،

عربستان سعودی پس از تأسیس گروه فتح به عللی چون ضدیت فتح با ناصریسم و نیز عضویت برخی رهبران فتح در جنبش مذهبی دولتی عربستان سعودی ( اخوان المسلمین) به حمایت جدی از آن پرداخت و کمک های بسیاری در اختیار آن گروه قرارداد ولی با تشکیل جبهه خلق برای آزادی فلسطین که تحت نفوذ مصر بود پشتیبانی عربستان سعودی از فتح شدت یافت تداوم رابطه دوستانه ملک فیصل با شاه حسین ، پس از حادثه سپتامبر سیاه موجب رنجش فتح از عربستان سعودی و در نتیجه به دوری رو به افزایش از آن کشور و نزدیک شدن به گروه های چپ گرای درون ساف گردید. این ناسازگاری هنگامی که چیریک های گروه سپتامبر سیاه به اشاره فتح سفارت عربستان سعودی را در سودان اشغال کردند به اوج خود رسید.1
ادامه مطلب
طبقه بندی: کشورهای اسلامی-عربی و مسئله فلسطین،
برچسب ها: عربستان سعودی و مسئله فلسطین، کشورهای اسلامی و عربی و مسئله فلسطین، عربستان سعودی، گروه فتح، ناصریسم، جنبش مذهبی دولتی عربستان سعودی، اخوان المسلمین، جبهه خلق برای آزادی فلسطین، حادثه سپتامبر سیاه، آرمان فلسطین، قرارداد غزه- اریحا، سفیر عربستان سعودی، شیمون پرز، بندر بن سلطان، سازش عربستان سعودی با اسرائیل، یدیوت آهارانوت، اهداف سیاست خارجی ساف در فلسطین اشغالی، نورائی، ملک فیصل، شاه حسین،

شماری اندک از کشورهای خاورمیانه مانند ترکیه وایران(پیش از انقلاب اسلامی) با اسرائیل روابط سیاسی و رسمی داشته اند ولی هیچ یک از کشورهای عربی به استثنای مصر(پس از 1358ش./ 1979م.) دولت اسرائیل را به رسمیت نشناخته اند به عبارت دقیقتر تا پیش از آذر 1372ش./ سپتامبر 1993م. که قرارداد غزه و اریحا امضا شد هیچ کشور عربی- جز مصر- با دولت اسرائیل روابط رسمی و دیپلماتیک نداشته هرچند گاه روابط غیر علنی و دیدارهای محرمانه وجود داشته است ولی پس از قرارداد انعقاد قرار داد غزه-اریحا گرایشی گسترده در بیشتر کشورهای عربی خاورمیانه به سوی ایجاد روابط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی با اسرائیل پدید آمد.
ادامه مطلب
طبقه بندی: کشورهای اسلامی-عربی و مسئله فلسطین،
برچسب ها: بررسی عملکرد کشورهای اسلامی و عربی درباره مسأله فلسطین، کشورهای اسلامی عربی و مسئله فلسطین، کشورهای خاورمیانه، دولت اسرائیل، قرار داد غزه-اریحا،
تبلیغات


